De prachtsmalbekkikker is een kikker uit de familie van de smalbekkikkers. Deze kikker is zo klein dat hij nauwelijks opvalt in de natuurlijke omgeving.  De maximale lengte is nog geen drie centimeter.  De kleur is beige tot donkerbruin en deze soort is te herkennen aan de V-vormige vlek van de neuspunt langs de flanken tot de dijen.  De huid is vrij glad, maar de flanken vrij wrattig.  Het lichaam is erg gedrongen.  De ogen zijn goudkleurig en de buik is lichter tot wit.  Het lichaam van de kikker is rond, de soort heeft daarnaast een korte kop en een vrij kleine bek.

Het voedsel bestaat uit kleine insecten en andere ongewervelden, meestal niet groter dan bladluizen.  In koude of droge perioden graven ze zich in.  Bij gevaar klimt de prachtsmalbekkikker in een spleet en blaast zich op met lucht waardoor hij muurvast komt te zitten.  Ook kunnen bij aanraking piep- en knorgeluiden gemaakt worden.

De kleine mannetjes maken met behulp van hun grote kwaakblazen duidelijk dat ze willen paren.  Als dit is gebeurd, dan worden 270 tot 1200 eieren afgezet op het wateroppervlak, die vrij snel uitkomen.  De snelle metamorfose, die de kikkervisjes doorlopen, moet afgerond zijn voordat alle water verdampt is, anders drogen ze uit. 

De kikker komt voor in Pakistan, Nepal, India, Sri Lanka en zuidelijk China.  Het leefgebied bestaat uit open plekken in bossen en langs oevers van stroompjes en beken.  De kikker is erg gebonden aan water en droogt snel uit.