familie

Zeenaaktslakken

nudibranchs - nudibranchia

Zeenaaktslakken vormen een grote groep binnen de slakken.  Zoals de naam het zegt komen deze slakken enkel in de zee voor.  De dieren hebben geen schelp zoals de huisjesslakken.  Je vindt ze in allerlei kleuren en vormen.  Hoe mooier de kleur, hoe giftiger de slakken vaak zijn.  Ze gebruiken hun kleuren om vijanden te waarschuwen maar ook om zich makkelijk op de zeebodem te verstoppen tussen rotsen, koralen en planten. 
Je hebt slakken van enkele centimeters tot dieren die meer dan één kilogram wegen.  Vroeger hadden deze zeeslakken wel een schelp.  De kalk van de vroegere schelp zit nu in de huid in de vorm van kalknaalden.  Op de kop zitten de antennes en in het lijf zit een zak waar de organen in zitten.  Maar het lijf kan allerlei uitsteeksels en rare vormen hebben.  Bij gevaar worden deze uitgestoken of ingetrokken.  De huid kan ook een giftige stof uitstoten die branderig aanvoelt als je de dieren zou oppakken.  De slakken zijn vleeseters en leven van andere zeedieren. 

Hun kieuwen hebben de vorm van veren.  Door hun felle kleuren verjagen ze makkelijk mogelijke vijanden.  De dieren zijn echt niet te eten en smaakt erg vies.  Maar let op de stekels op de rug die bij sommige slakken giftig kunnen zijn. 

families

vlokslakken

knuppelslakken

waaierslakken

ringsprietslakken

tritonia’s

plooislakken

sterslakken

mosdierslakken

knotsslakken