De bultkrokodil

De bultkrokodil is een soort krokodil die ook nog de Mexicaanse krokodil wordt genoemd.  Zijn naam is gekozen omdat deze krokodil een bult heeft op de snuit vlak voor de ogen.  In zijn nek zitten ook sterke beenplaten.  Ze worden tot 3 meter lang en hebben een brede kop en een kort lijf.  De snuit is opvallend breed.  Hun pantser is groengrijs tot grijsbruin met vlekken op de kop en de rug.  Jonge dieren hebben vlekken die duidelijker te zien zijn.  In hun bek zitten 5 rijen tanden vooraan en tot 15 rijen inde onder- en bovenkaak.  Zo hebben ze in totaal wel 68 tanden in de bek. 

De dieren komen voor in Midden-Amerika en Mexico.  Daar leven ze in zoet en stilstaand water in moerassen, meren en rivieren.  Jonge krokodillen leven er tussen struiken om zich te beschermen tegen vijanden.  Als het te droog wordt, dan schuilen ze in holen.  Kleine dieren eten vooral insecten en slakken.  Volwassen krokodillen eten vissen, schildpadden, zoogdieren en vogels, maar ook aas wordt gegeten. 

Vele krokodillensoorten hebben in hun pantser dikke stekels of gleuven.  Bij de bultkrokodil is dit niet zo.  Hun huid is gaver en wordt dan ook makkelijker gebruikt door mensen om er leder van te maken.  Daarom gaat het met deze soort niet zo best.  Jagers kunnen veel geld verdienen aan deze dieren.  In de natuur zijn er waarschijnlijk nog zo’n 15000 dieren in leven.  Er bestaan ook krokodillenkwekerijen waar de bultkrokodil wordt gekweekt. 

foto’s : guillaume blanchard, benchill, marcel burkhard, creative commons