De haringhaai

De haringhaai of neushaai is een haai uit de familie van haringhaaien.  De soort kan wel vijftig jaar oud en tot 350 centimeter lang worden.  Het hoogste gewicht ooit gemeten was 250 kilogram.  Opvallend zijn de grote zwarte ogen, de spitse, kegelvormige snuit en kleine, scherpe, smalle tanden.  Van boven is de haai donkergrijs, aan de onderkant wit.

Deze haaiensoort leeft afzonderlijk of in scholen en jaagt op kleine scholen diepzeevissen, andere haaien en pijlinktvissen.  Ze worden pas na ongeveer twintig jaar geslachtsrijp.  Anders dan de meeste vissen zijn ze levendbarend.  Dat wil zeggen dat ze na een draagtijd van negen maanden vrij zwemmende jongen baren.  De haringhaai komt voor in de Atlantische Oceaan, het Middellandse Zeegebied, het zuidwesten en zuidoosten van de Grote Oceaan en de Indische Oceaan.  Hij komt ook voor in de Noordzee. 

Op de haringhaai wordt gevist en ook voor de hengelsport gevangen.  Het vlees wordt gebruikt om op te eten, maar ook voor olie en vismeel gebruikt.  De vinnen worden gebruikt voor haaienvinnensoep.  Het vlees kan gebraden of geroosterd worden.  De soort wordt gezien als groot gevaar voor duikers door zijn grootte, maar er zijn geen of zeer weinig aanvallen op mensen of boten geweest.  Het dier is in staat om iemand te verwonden, maar is niet dodelijk.  De haringhaai staat als kwetsbaar op de rode lijst.