De juan-fernandezzeebeer

De juan-fernándezzeebeer is een oorrob uit de onderfamilie van de zeeberen.  Mannetjes kunnen tot 2 meter groot worden, vrouwtjes ongeveer 140 centimeter.  Een volwassen mannetje kan 140 kilogram wegen, een vrouwtje is gemiddeld 50 kilogram.  Deze soort lijkt sterk op de andere soorten zuidelijke zeeberen.  Het mannetje draagt manen waarvan de uiteinden van de haren zilverkleurig zijn. 

De zeebeer komt alleen op het land aan de rotskusten van de eilanden uit de Juan Fernandez archipel en heel zelden aan de kusten van Chili en Peru.  Begin september komen de vrouwtjes aan land om jongen te werpen.  Ze doen dit op rotsige kusten waar ook overhangende rotsen en zeegrotten zijn. 

Vanaf het eind van de 18de tot het eind van de 19de eeuw werd er sterk jacht op deze zeeberen gemaakt.  Hun huiden werden vooral in China verkocht.  Op die manier zijn er miljoenen dieren gedood, tot hij bijna was uitgeroeid.  In het begin van de 20ste eeuw werden er nog een paar gezien, daarna dacht men dat hij uitgestorven was.  In het midden van de 20ste eeuw werd de soort opnieuw ontdekt en nam het aantal weer toe.  Tot vandaag worden er minstens 12.000 dieren geteld.  Omdat de dieren slechts op één plaats voorkomen, is de soort nog steeds erg bedreigd.  Besmettelijke ziekten, olievervuiling en de zeevisserij vormen een bedreiging.