De Juliana’s kopermol

De Juliana’s kopermol is een goudmol die enkel voorkomt in Zuid-Afrika.  Hij staat op de lijst van bedreigde diersoorten vanwege zijn verlies aan leefgebied.  De naam verwijst naar de vrouw van de Zuid-Afrikaanse zoöloog die deze soort zijn naam gaf.  Ze hebben een glanzende, gouden vacht en geen zichtbare ogen of oren.  Ze zijn bijna blind en de kleine ogen zijn bedekt met harige huid.  De oren zijn klein en zitten verborgen in de vacht. 

Deze goudmol is meestal kleiner dan andere goudmollen.  Hij is goed aangepast aan het graven.  Ze hebben een sterke reukzin.  Hun lichaam is glad en rond van vorm.  Daarbovenop nog grote voorklauwen die het meest geschikt zijn om door de grond te graven.  De achterpoten helpen om aarde opzij te duwen terwijl deze zich een weg baant door de ondergrond. 

Het is een dier dat alleen leeft net onder het grondoppervlak vaak rotsrichels van kwartsiet of graniet.  Meestal worden er twee jongen geboren, soms één.  Goudmollen eten ongewervelden zoals insecten, regenwormen en slakken. Hun jongen worden geboren in een met gras begroeide holte onder de grond.  Ze graven hun tunnels meestal net onder het grondoppervlak.

De Juliana’s kopermol is erg moeilijk te vinden, omdat hij het grootste deel van zijn tijd ondergronds doorbrengt en zijn tunnels nauwelijks zichtbaar zijn.  Dit maakt het moeilijk om de nodige informatie over deze soort te verzamelen.  De soort is te vinden in Pretoria, Nylstroom en het Kruger National Park.  De soort staat op de rode lijst als bedreigd. 

foto’s : killer18, galen rathbun