De scharrelaar

De scharrelaar is een vogel uit de familie van de scharrelaars.  Vele scharrelaars zijn de laatste jaren verdwenen uit Europa.  Ze komen wel nog voor in het oosten van Europa tot het verre China.  Ze trekken in augustus naar het warmere zuiden tot ver in Afrika en keren terug rond april om te broeden.  Bij ons komen ze weinig voor en zijn het vaak vogels die doortrekken of te ver gevlogen zijn.  De vogels worden tot 30 centimeter groot en hebben lichtblauwe veren.  De kop is groot en heeft een krachtige snavel.  De rug en de puntjes van de vleugels zijn bruin van kleur, terwijl de staart zwart is. 

De vogels zitten vaak te kijken van op een uitkijkpost te kijken naar een prooi die voorbij komt.  Die wordt dan langs boven aangevallen en mee gegraaid.  De prooi wordt opgepeuzeld terug op de uitkijkplaats.  Dat zijn vooral insecten zoals kevers en sprinkhanen, maar ook slakken, wormen, kikkers, muizen en hagedissen.  Het broeden gebeurt soms in paartjes.  Ze kiezen holen en spleten in rotsen of muren uit.  Vaak zijn het verlaten holen van spechten.  Ze durven soms in nestkastjes komen. 

Mannetjes die een vrouwtje zoeken, doen dat met veel lawaai.  Ze roepen luid terwijl ze door de lucht vliegen.  In het nest leggen ze 4 tot 5 eitjes die door beide ouders worden uitgebroed.  Na 19 dagen komen de jongen uit die door de ouders worden gevoed. 

Door het verdwijnen van bossen en afwisselende natuur, zijn er minder en minder scharrelaars.  Op de rode lijst zijn ze licht bedreigd. 

foto’s : godeny, moseykin,varesvuo