De Tasmaanse duivel

De Tasmaanse duivel is een buideldier dat enkel voorkomt op Tasmanië. Het is de enige soort binnen het geslacht dat nog in leven is.  Meer dan 3000 jaar geleden kwam dit dier ook in Australië voor, maar is daar nu uitgestorven.  We noemen hem ook wel de buidelduivel.  Hij is iets meer dan een halve meter lang met een staart van 30 centimeter inbegrepen.  Hij heeft een grote kop en een bek met sterke kaken.  De poten zijn vrij zwak en de vacht is zwart met witte strepen rond de keel, de buik en de achterkant.  Het dier is bekend omdat het er erg woest uitziet en dat ook is.  Voor zo’n klein dier is het erg sterk en jaagt makkelijk op prooien die veel groter zijn dan hijzelf.  Hij durft kangoeroes, knaagdieren en hagedissen aan te vallen.  Zijn woonplaats is tussen de rotsen.

Vroeger werd ook sterk op de buidelduivel gejaagd, net als op de buidelwolf.  De boeren vonden dat hij te veel kippen en pluimvee doodde.  Gelukkig werd dit dier zo’n 60 jaar geleden beschermd en is het lange tijd veel beter met hem gegaan.  Toch gaat het de laatste jaren alweer de verkeerde kant op.  Er zijn zelfs mensen die de dieren proberen temmen en als huisdier houden.  Alleen stinken ze sterk en laten ze zich niet graag aaien. 

Het wijfje kan tot 40 jongen werpen in één keer, hoewel het maar 4 tepels in haar buidel heeft.  De rest van de jongen sterft gewoon van de honger.  Van de vier overgebleven jongen overleeft er maar eentje het eerste jaar.  Het is niet alleen door de mens dat het minder gaat met dit buideldier, maar ook door ziekte.  De Tasmaanse duivels hebben vaak last van kanker.  De kanker zet zich op de snoet van het dier zodat het niet meer kan jagen en eten.  Onderzoekers proberen nu een nieuwe groep dieren te kweken op een ander eiland in de buurt zodat deze dieren gezond kunnen blijven en geen kanker aan elkaar kunnen doorgeven.  Op het grote eiland Tasmanië probeert men nu ook grote hekken te bouwen om de zieke dieren weg te houden van de gezonde. 

foto’s : wayne mclean, noodlesnacks, mike lehmann, tearsintherain, arndbergmann