De vliegende draakjes

De vliegende draakjes zijn een geslacht van hagedissen die behoren tot de familie van de agamen.  De lengte bedraagt ongeveer zes tot tien centimeter zonder de staart die vaak twee keer zo lang is als de rest van het lichaam.  De lichaamskleur is bruin tot groen of grijs, vaak met onregelmatige vlekken die overeenkomen met de kleur van het boomschors waarop de dieren leven.  Vliegende draakjes zijn hierdoor zeer goed gecamoufleerd en nagenoeg onzichtbaar als ze stil zitten. 

Opvallend zijn de vleugelachtige huidplooien aan weerszijden van het lichaam.  Deze worden verstevigd door vijf tot zeven verlengde ribben.  De vleugels hebben vooral bij de mannetjes vaak felle kleuren als ze worden uitgeklapt.  De kleuren kunnen blauw, rood, wit, geel tot ultramarijn zijn.  Met de huidflappen kan een glijvlucht gemaakt worden van boom tot boom.  De agamen kunnen niet opstijgen zoals vogels.  Bij een glijvlucht kan een afstand tot zestig meter worden afgelegd, waarbij ongeveer 10 meter gedaald wordt.  Aan het einde van de vlucht beweegt het dier zich in opwaartse richting om snelheid te minderen.  De verbrede staart wordt tijdens de vlucht als roer gebruikt. 

Mannetjes hebben een keelvlag die uitklapbaar is.  Deze gebruiken ze, in combinatie met de felle huidflappen, om vijanden en concurrenten op afstand te houden en om vrouwtjes te lokken.  Ze leven van kleine ongewervelden zoals insecten en dan vooral mieren.  De vrouwtjes zetten eieren af die ze begraven in de grond.  Per legsel worden één tot vier eieren afgezet. 

De verschillende soorten komen voor in delen van Azië en leven in de landen Bangladesh, Cambodja, China, Filipijnen, India, Laos, Indonesië, Maleisië, Myanmar, Oost-Timor, Singapore, Thailand en Vietnam.  Het leefgebied bestaat uit vochtige, dichtbegroeide gebieden zoals tropische  bossen.  Veel soorten hebben zich echter aangepast en leven op plantages van mensen. 

De meeste soorten staan als kwetsbaar op de rode lijst.