geslacht
Jakhalzen
canis - jackals
De jakhalzen vormen een geslacht van honden en zijn ook familie van de wolf. Ze leven in Afrika, Azië en in sommige van onze buurlanden. Het zijn slanke, middelgrote dieren met lange poten. Er bestaan enkele soorten zoals de zadeljakhals, de gestreepte jakhals en de goudjakhals. Ze kunnen heel goed horen en van heel ver voedsel ruiken. Meestal leven ze van aas. Soms jagen ze ook op kleine zoogdieren zoals hazen, kleine kalfjes, vogels en reptielen. Ze eten zelfs vruchten en insecten.
Tijdens het jagen werken ze samen met andere jakhalzen. Ze jagen vooral in het halfdonker en de nacht. Soms achtervolgen ze grote roofdieren als leeuwen om de resten van de jacht op te eten.
Hij wordt ongeveer één meter lang met een mooie dikke staart. Vrouwtjes zijn meestal kleiner dan mannetjes. De kleur van hun vacht is zandkleurig met een gouden glans. Maar er bestaan ook zwarte jakhalzen.
Jakhalzen blijven steeds bij hetzelfde vrouwtje of mannetje. Ze leven in groepjes, meestal een paartje, hun welpen en enkele jongen. Jongen blijven zo’n twee jaar bij de groep en helpen mee met de zorg voor pasgeboren jongen. Ze zetten hun terrein af door urine en uitwerpselen achter te laten op opvallende plaatsen. Eigenlijk praten ze vaak met elkaar door lang te huilen. Zoals wolven dat ook doen. Ze kunnen ook heel lang zonder water.
Ze leven in open of met enkele bomen begroeide graslanden. Ook overleven ze soms dicht bij de mensen. Ze hangen vaak rond bij slachthuizen en rond begraafplaatsen. Daarom vonden mensen vroeger dat de jakhals een dier van de dood was. Zijn hol ligt vaak op open plaatsen of verstopt tussen de struiken. Het is zelf gegraven. Zijn nest bestaat soms uit 9 welpjes die door de anderen mee gevoed worden. Zij nemen dan vlees mee in hun maag en braken het uit voor de jongen. Zo worden zij snel groot en sterk. Na 5 tot 6 maanden kunnen ze voor zichzelf zorgen. Zij worden ongeveer 16 jaar in dierentuinen maar tot 9 jaar in het wild.
foto’s : Hans Hillewaert, raoul duke 47, jw project.nl
